در مجموعه‌ای از روایات از سالی پر باران قبل از ظهور خبر داده شده است. سعد اسدی از امام صادق علیه السلام نقل می‌کند که این باران‌ها در سال ظهور اتفاق می‌افتد: «جَعْفَرِ بْنِ سَعْدٍ الْأَسَدِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ عَامَ أَوْ سَنَةَ الْفَتْحِ يَنْبَثِقُ الْفُرَاتُ حَتَّى يَدْخُلَ أَزِقَّةَ الْكُوفَةِ».[1] سال پیروزی، فرات [سد آن یا دیواره‌ی آن بر اثر طغیان آب] می‌شکند و آب داخل کوچه‌های کوفه می‌شود. همچنین سعید بن جبیر در مورد تعداد این باران‌ها می‌گوید: «السَّنَةُ الَّتِي يَقُومُ فِيهَا الْمَهْدِيُّ تَمْطُرُ أَرْبَعاً وَ عِشْرِينَ مَطْرَةً يُرَى أَثَرُهَا وَ بَرَكَتُهَا».[2] سالی که مهدی در آن قیام می‌کند ۲۴ باران می‌بارد که اثر و برکت آن ظاهر می‌شود. هر چند سعید بن جبیر این روایت را به امام علیه السلام اسناد نداده است اما از تقوا و پرهیزگاری او بعید است که این روایت را از غیر امام نقل کرده باشد. این بزرگوار در دوران شدت تقیه بعد از شهادت سید الشهداء علیه السلام و در شدت خفقان زمان امام سجاد علیه السلام، از اندک حواریون آن امام بوده است. امام صادق علیه السلام به هشام بن سالم فرمود: «سعید بن جبیر به [امامت] علی بن الحسین اقتدا می‌کرد و علی [بن الحسین] او را مدح می‌کرد و سبب کشته شدن او به دست حجاج جز این نبود که او شیعه بود و او بر...

آنچه در مورد سید یمانی می‌دانیم اندک است و در چند موضوع خلاصه می‌شود: ۱. از فرزندان زید بن علی بن الحسین است عباد بن محمد مدائنی می‌گوید در مدینه بر امام صادق علیه السلام وارد شدم، زمانی که از نماز ظهر فارغ شده بود… «قُلْتُ فَلَهُ عَلَامَةٌ قَبْلَ ذَلِكَ قَالَ نَعَمْ عَلَامَاتٌ شَتَّى قُلْتُ مِثْلُ مَا ذَا قَالَ خُرُوجُ رَايَةٍ مِنَ الْمَشْرِقِ وَ رَايَةٍ مِنَ الْمَغْرِبِ وَ فِتْنَةٌ تُظِلُّ أَهْلَ الزَّوْرَاءِ وَ خُرُوجُ رَجُلٍ مِنْ وُلْدِ عَمِّي زَيْدٍ بِالْيَمَنِ وَ انْتِهَابُ سِتَارَةِ الْبَيْتِ».[1] گفتم قبل از [رویداد] ظهور علامتی هست؟ فرمود: بله علامات مختلفی است. عرض کردم مثل چه؟ فرمود: خروج پرچمی از مشرق (سید حسنی خراسانی) و پرچمی از مغرب (سفیانی) و فتنه‌ای که بر اهل [شهر] زورا سایه می‌افکند و خروج مردی از فرزندان عمویم زید [فرزند امام سجاد علیه السلام] در یمن و غارت پرده کعبه. ۲. با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند جابر بن عبدالله انصاری می‌گوید [گروهی از] اهل یمن بر رسول خدا صلی الله علیه و آله وارد شدند، پیامبر فرمودند اهل یمن با خوش‌رویی بر شما وارد می‌شوند. پس هنگامی که بر رسول خدا صلی الله علیه و آله داخل شدند [در وصف آن‌ها] فرمودند: «قَوْمٌ رَقِيقَةٌ قُلُوبُهُمْ رَاسِخٌ إِيمَانُهُمْ وَ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي حَمَائِلُ سُيُوفِهِمْ...

در روایتی دیگر دیده شدن دست آشکار به همراه شنیده شدن سه صدا بیان شده است که این صداها نیز خود از علائم ظهور امام زمان ارواحنا فداه است. حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ الزَّرَّادُ قَالَ: قَالَ لِيَ الرِّضَا علیه السلام إِنَّهُ يَا حَسَنُ… كَأَنِّي بِهِ آيَسَ مَا كَانُوا قَدْ نُودُوا نِدَاءً يَسْمَعُهُ مَنْ بِالْبُعْدِ كَمَا يَسْمَعُهُ مَنْ بِالْقُرْبِ يَكُونُ رَحْمَةً عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ عَذَاباً عَلَى الْكَافِرِينَ فَقُلْتُ بِأَبِي وَ أُمِّي أَنْتَ وَ مَا ذَلِكَ النِّدَاءُ قَالَ ثَلَاثَةُ أَصْوَاتٍ فِي رَجَبٍ أَوَّلُهَا أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ وَ الثَّانِي أَزِفَتِ الْآزِفَةُ يَا مَعْشَرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الثَّالِثُ يَرَوْنَ بَدَنًا [يَداً] بَارِزاً مَعَ قَرْنِ الشَّمْسِ يُنَادِي أَلَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ فُلَاناً عَلَى هَلَاكِ الظَّالِمِينَ فَعِنْدَ ذَلِكَ يَأْتِي الْمُؤْمِنِينَ الْفَرَجُ وَ يَشْفِي اللَّهُ صُدُورَهُمْ وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ.[1] حسن بن محبوب می‌گوید امام رضا علیه السلام به من فرمود: ای حسن… گویا می‌بینم او [امام زمان] را در حالی که [مردم] در ناامیدترین حالت هستند ندا کرده شده‌اند ندایی که [شنونده آن را] از دور می‌شنود آن چنان که از نزدیک می‌شنود، رحمت است بر مؤمنین و عذاب است بر کافرین. عرض کردم پدر و مادرم فدایت آن ندا چیست؟ فرمود: سه صدا است در ماه رجب؛ اولی آن صداها: «الا لعنت خدا بر ظالمین باد» و دومی...

دَاوُدَ بْنِ سِرْحَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ الْعَامُ الَّذِي فِيهِ الصَّيْحَةُ قَبْلَهُ الْآيَةُ فِي رَجَبٍ قُلْتُ وَ مَا هِيَ قَالَ وَجْهٌ يَطْلُعُ فِي الْقَمَرِوَ يَدٌ بَارِزَة.[1] داود بن سرحان می‌گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که ایشان فرمود: سالی که در آن صیحه [آسمانی شنیده می‌شود] قبلش نشانه‌ای است در ماه رجب. عرض کردم آن نشانه چیست؟ فرمود چهره‌ای در در ماه دیده می‌شود و دستی آشکار. در روایت دیگری از امام صادق علیه السلام ضمن بیان علائم حتمی ظهور، دیده شدن دستی در آسمان از علائم حتمی شمرده شده است که احتمالا همان دستی است که در روایت گذشته به دیده شدن آن در ماه رجب اشاره شده است: عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ:… وَ كَفٌ‏ يَطْلُعُ‏ مِنَ‏ السَّمَاءِ مِنَ الْمَحْتُوم…[2] عبد الله بن سنان می‌گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که می‌فرمود: و دستی که از آسمان خارج می‌شود [از علائم] حتمی است…. [1]) الغيبة للنعماني، ص: ۲۵۲ [2])...